⇒ Pobierz pełny numer biuletynu w formacie PDF.
Błogosławieństwo w Nowym Przymierzu!
(Słowo wstępne z numeru 212 z marca 2026 r.)
Pojęcie i terminologia
W Piśmie Świętym pojęcie „błogosławieństwa” ma bogate i wielowymiarowe znaczenie.
Stary Testament:
- bārak (ברך) – „błogosławić”, „obdarzać łaską”, „wyrażać życzenie dobra”,
- rzeczownik berākāh – „błogosławieństwo”, dar Bożej przychylności.
Nowy Testament:
- eulogeō – „dobrze mówić o kimś”, „błogosławić”.
- eulogia – „błogosławieństwo”, „dobrodziejstwo”.
- makarios – „szczęśliwy”, „błogosławiony” (termin używany w błogosławieństwach Jezusa).
Biblijne błogosławieństwo nie jest wyłącznie życzeniem – jest skutecznym aktem Bożej łaski. Gdy Bóg błogosławi, udziela realnego dobra.
W Nowym Przymierzu następuje pogłębienie i duchowa reinterpretacja.
▼ kontynuacja artykułu odtąd
- Błogosławieństwa Jezusa
Najbardziej znany tekst to Kazanie na Górze (Mt 5,1–12).
Jezus Chrystus:
„Błogosławieni ubodzy w duchu…”
„Błogosławieni, którzy się smucą…”
„Błogosławieni czystego serca…”
Greckie makarioi oznacza stan duchowego szczęścia wynikający z relacji z Bogiem, nie z okoliczności zewnętrznych.
Błogosławieństwo:
- nie jest tożsame z komfortem,
- często łączy się z cierpieniem,
- ma wymiar eschatologiczny („albowiem ich jest królestwo niebieskie”).
- Chrystus jako źródło błogosławieństwa
Paweł z Tarsu pisze:
„Błogosławiony niech będzie Bóg (...) który ubłogosławił nas wszelkim duchowym błogosławieństwem w niebiosach w Chrystusie” (Ef 1,3).
To kluczowa zmiana: Błogosławieństwo
- ma charakter duchowy,
- jest „w Chrystusie”,
- obejmuje wybranie, odkupienie, adopcję, przebaczenie.
- Błogosławieństwo a krzyż
Paradoks Nowego Testamentu:
Chrystus „stał się przekleństwem za nas” (Ga 3,13), aby „błogosławieństwo Abrahama przeszło na pogan” (Ga 3,14).
Błogosławieństwo przechodzi przez krzyż.
Nie jest to triumfalizm, lecz łaska okupiona cierpieniem.
- Teologiczne wymiary błogosławieństwa
- Ontologiczny – Błogosławieństwo udziela życia i podtrzymuje byt.
- Przymierzowy – Związane z relacją z Bogiem.
- Moralny – Posłuszeństwo otwiera na błogosławieństwo.
- Chrystologiczny – Pełnia błogosławieństwa jest w Chrystusie
- Eschatologiczny – Ostateczne błogosławieństwo to udział w chwale Boga (Obj 22,14).
- Czym błogosławieństwo nie jest?
- Nie jest gwarancją bogactwa materialnego.
- Nie oznacza braku cierpienia.
- Nie jest automatyczne ani magiczne.
Nowy Testament pokazuje, że człowiek może być błogosławiony nawet w prześladowaniu (Mt 5,10–12).
- Odpowiedź człowieka
Człowiek również „błogosławi” Boga — czyli oddaje Mu cześć.
„Błogosław, duszo moja, Panu” (Ps 103,1).
Tu błogosławieństwo oznacza:
- uwielbienie,
- wdzięczność,
- uznanie Bożej dobroci.
- Synteza
Biblijne błogosławieństwo to:
- realne udzielenie dobra przez Boga,
- zakorzenienie w przymierzu,
- pełnia w Chrystusie,
- duchowa rzeczywistość przekraczająca doczesność,
- zapowiedź życia wiecznego.
Od stworzenia przez Abrahama, przez Izrael, aż po Kościół – błogosławieństwo jest osią historii zbawienia.
autor nieznany
W numerze również: • Informacje o spotkaniach (str. 3-4), • Ogłoszenia (str. 4-5), • Kronika najnowsza (str. 6-7), • Kronika z dawnych dziejów zboru – cz. 21 (str. 8).
Wskazówka: Archiwalne numery biuletynu można pobrać ze strony Biuletyn informacyjny w sekcji Aktualności.